Ἡ ἐπανάσταση δέν ἔγινε τό ’21 μονάχα, μά κάθε ὥρα καί στιγμή πού δέν προσκυνάτε, γίνεται μία ἐπανάσταση!...

 

Ἡ ἐπανάσταση δὲν ἔγινε τὸ ’21 μονάχα, μά κάθε ὥρα καὶ στιγμὴ πού δὲν προσκυνάτε, γίνεται μία ἐπανάσταση!...

Ἐπιστολή τοῦ στρατηγοῦ Ἰωάννου Μακρυγιάννη πρός τούς Νέους. 

Ἀγαπητά μου Παιδιά, μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους ἄξιους καὶ γενναίγους Ἕλληνες πολεμήσαμε καὶ λευτερώσαμε τοῦτο τὸν τόπο ποὺ πατᾶτε ἐσεῖς, 

καὶ νὰ στοχάζεστε πὼς τὸν λευτερώσαμε γιὰ σᾶς ποὺ γεννηθήκατε σὲ πατρίδα ἐλεύθερη, γιατί ἐμεῖς λίγο τὴν ἀπολάψαμε, ὅτι, μόλις ἐδιώξαμε τοὺς Τούρκους, 

ἀρχίσαμε νὰ τρῶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον κι ἔτσι μᾶς βρῆκαν διαιρεμένους οἱ Μπαυαροὶ καὶ μᾶς τζαλαπάτησαν. 

Μὰ ὁ Θεός, τὸ ἔλεός του μεγάλο, δὲν συνερίστη τὰ κρίματά μας καὶ στερίωσε τὸ ἔθνος, ὅπου καταφανίστηκε τόσους χρόνους στὴ σκλαβιὰ καὶ ἦρθε ὁ καιρὸς πάλι νὰ δικαιωθεῖ. 

Ὅτι τὸ δίκιο μας μᾶς τὸ ‘δίνε ὂ Θεὸς καὶ τὸ χαλούσαμε ἐμεῖς. 

Κι ἀπ’ τὸ λίγο ποὺ δὲν προκάναμε νὰ χαλάσουμε, ἐστερεώθη τὸ ἔθνος αὐτό, ποὺ ἐγέννησε κι ἐσᾶς. 

Ἐσεῖς τώρα μάθατε καὶ γράμματα, ὅτι σκολάσατε ἀπὸ τὶς ἀγγαρεῖες καὶ τοὺς κιντύνους καὶ κατατρεγμοὺς ὁπού ‘χαμεν ἐμεῖς – ἐγὼ ἐμεγάλωσα ἀγράμματος, μὲ ἄσπρα τὰ μαλλιά, ὄψιμος ἐπίασα κοντύλι στὸ χέρι μου. 

Καὶ τὰ γράμματα ποὺ μάθατε σᾶς δίδαξαν, πὼς εἶστε Ἕλληνες καὶ Χριστιανοὶ τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας. 

Ἂν ἢθελ’ ἐμεῖς, γιὰ νὰ γλυτώσουμε ἀπὸ τὴν τυραγνία...καὶ τὰ βάσανα, νὰ γίνουμε Τοῦρκοι, ὅπως ἔγιναν καμπόσοι τότε, θὰ σᾶς εἶχαν γεννημένους χανούμισσες κι ὄχι Ρωμαίϊσσες Χριστιανὲς καὶ μὲ τοῦτο θὰ ἤστενε κι ἐσεῖς Τοῦρκοι. 

Καὶ θὰ παίρνατε πάνω σας καὶ τὰ κρίματα τοῦ μολεμένου αὐτοῦ Ἔθνους, ποὺ ἐσώριασε τόσα ἀδικοχαμένων καὶ ἀτιμασμένων κουφάρια ἀπάνω στὴ γῆ. 

Κι ἂν θέλαμε μεῖς νὰ σεργιανᾶμε μὲ τὲς καρρότσες τῆς βασιλείας, φορτωμένοι τὰ παράσημα, καὶ νὰ μᾶς φυλεύουν οἱ Μπαυαροὶ τιμὲς καὶ περιουσίες, ἢθελ’ ἀφήσομε τὸν Κωλέττη μὲ τοὺς μισσιονάριους καὶ τοὺς ξένους πρέσβεις 

νὰ μᾶς ἀλλάξουνε τὴν πίστη καὶ τότε κι ἐσεῖς θὰ ‘χατε γεννηθεῖ ἀπὸ μάννες Φράγκισες καὶ θὰ κάνατε ἀνάποδα τὸ σταυρό σας. 

Καὶ θὰ στοχαζόσασταν ὅτι ἐχρειάστη νὰ χυθεῖ ποτάμι τὸ αἷμα τόσων παλληκαριῶν καὶ ἡρώων της πατρίδος, γιὰ νὰ χάσετε ἐλεύτεροι τὴν πίστη ποὺ εἴχατε σκλαβωμένοι. 

Τώρα ὅμως ζεῖτε πάνω σὲ τοῦτο τὸ ματωμένο καὶ καπνισμένο χῶμα καὶ λογαριάζεστε Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ ὅσοι ἔχετε μέσα σᾶς καρδιὰ καὶ νοῦ, τὸ ‘χετε γιὰ τὴν πιὸ τρανὴ χαρά σας, κορῶνα στὸ κεφάλι. 

Νὰ μὴ θαρρεῖτε ὅμως πὼς ἔτσι κοιμηθήκαμε ἀπὸ βραδὶς Τοῦρκοι καὶ ξυπνήσαμε Ἕλληνες. Ἐχρειάστηκε νὰ θυσιάσουμε ἀρετὴ καντάρια καὶ κόπους καὶ αἵματα γι’ αὐτὴ τὴν ἐλευθερία ποὺ ἔχετε ἐσεῖς. 

Ὅτι ἡ ἐπανάσταση δὲν ἔγινε τὸ ’21 μονάχα μά κάθε ὥρα καὶ στιγμὴ ἀπὸ τότε ποὺ πῆρε ὁ Ἀγαρηνὸς τὴν Πόλη, μὲ κάθε σφαγὴ καὶ ἁρπαγὴ καὶ ἀτιμία ποὺ σήκωνε ὁ σβέρκος τοῦ σκλάβου, γιὰ νὰ προσκυνήσει καὶ δὲν προσκύναγε, γίνονταν μία ἐπανάσταση. 

Κι ὅλες αὐτὲς οἱ ἐπαναστάσεις γνωστῶν καὶ ἀγνώστων ἡρώων της πίστης καὶ τῆς πατρίδος ἔτρεξαν σὰν τὰ ρυάκια στὸ μεγάλο ράμμα καὶ ἔτσι ἔγινε τὸ ’21 ποὺ ἤθελε ὁ Θεὸς καὶ μᾶς ἔκανε λεύτερους. 

Γι’ αὐτό, παιδιά μου, τέτοιες μέρες, ποὺ γιορτάζετε τὸ σηκωμὸ τοῦ γένους, νὰ μνημονεύετε αὐτοὺς τοὺς ἥρωες ποὺ θυσίασαν καὶ τὴ ζωή τους καὶ τὸ βίος τους γιὰ πίστη καὶ πατρίδα κι ἄφησαν τὶς φαμίλιες τοὺς γυμνὲς νὰ διακονεύουν. 

Καὶ τούτη τὴν πίστη νὰ τὴ λογαριάζετε ὡς ἕνα τζιβαΐρι ποὺ τὸ κρατᾶ ὁ ἄνθρωπος καὶ περπατεῖ καὶ φόβος εἶναι νὰ μὴν τοῦ πέσει. Καὶ ἡ πατρίδα δὲν εἶναι ἑνὸς οὔτε ὀλίγων ἀλλὰ τὴν ἔχουμε ὅλοι μαζί, ὅτι ὅλοι μαζὶ τὴν ἐλευτερώσαμε. 

Ὥστε ἂν ἀμελήσετε τὴν πίστιν ὅπου σας παραδώσαμεν Ὀρθόδοξην Ἀνατολικὴν καὶ σᾶς τὴν κλέψουν, ἂν πέσετε στὲς παραλυσίες καὶ ἀφήσετε τὰ κάστρα ἀφύλακτα καὶ σᾶς τὰ πάρουν, 

οὔτε νὰ ζήσετε μπορεῖτε οὔτε νὰ πεθάνετε παρηγοριέστε, ὅτι θὰ βρεῖτε ἐκεῖ ποὺ θὰ πάτε τοὺς γενναίγους πατέρες σας, τὸ Διάκο, τὸν Ὑψηλάντη, τὸν Κολοκοτρώνη, τὸ Δυσσέα, καὶ θὰ σᾶς ζητήσουν τὰ αἵματα πίσω ποὺ χύθησαν γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς πατρίδος. 

Καὶ καθὼς τὰ αἵματα δὲν γυρίζουν πλέον, θὲ νὰ εἶστε καταδικασμένοι. 

Ὅθεν, ἀγαπητά μου Ἑλληνόπουλα, κάνετε τὰ καλά σας καὶ μὴ σκολᾶτε τὶς μετάνοιές σας γιὰ τούτη τὴν ἅγια πατρίδα, τηρᾶτε νὰ ‘χετε τὸ νοῦ καθαρὸ καὶ Ὀρθόδοξο καὶ τὸ σῶμα τυραννισμένο, γιὰ νὰ ἀντέχει τοὺς κόπους καὶ νὰ πηγαίνετε τοῦτες τὶς μέρες στοὺς τάφους μας καὶ νὰ στοχάζεστε τὰ χρέη σας. Ὅτι ἐμεῖς ἀπὸ μέσ’ ἂπ’ αὐτοὺς τοὺς τάφους μας μια μέρα θ’ αναστηθούμε και θα σας κρίνουμε...

Ἡ ἐπανάσταση δὲν ἔγινε τὸ ’21 μονάχα, μά κάθε ὥρα καὶ στιγμὴ πού δὲν προσκυνάτε, γίνεται μία ἐπανάσταση!...

Ἐπιστολή τοῦ στρατηγοῦ Ἰωάννου Μακρυγιάννη πρός τούς Νέους.

Πηγή: Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Αναρωτιοῦνται καί ἀνησυχοῦν τί θά γίνει. Νά λέμε: μέ τήν ψυχή μού τί θά γίνει; Ἄν ἐγώ αὔριο πεθάνω, εἴμαι ἕτοιμος;...

Μποροῦμε καί ὅταν ἔρθει ἡ πλήρης καταστροφή, νά μᾶς προστατέψει ὁ Θεός καί νά μήν πάθουμε τίποτα. Ἐδῶ εἶναι, θά λέγαμε, τό μεγάλο στοίχημα. Νά στοχεύσουμε στόν Χριστό, στήν Ἁγιότητα. Νά κάνουμε ἰδανικό τῆς ζωῆς μας τόν Χριστό...

Πότε ὅμως; Ὅταν ζήσουμε ἐν μετανοία. Τό μήνυμα εἶναι αὐτό: νά μετανοοῦμε καί δέν ἔχουμε νά φοβηθοῦμε καμιά κινδυνολογία, καμιά καταστροφή. Ἡ ἀπάντηση εἶναι μετάνοια...

Αναρωτιοῦνται καί ἀνησυχοῦν τί θά γίνει. Δέν μέ ἐνδιαφέρει τί θά γίνει. Τί θά γίνει μέ μένα; Ἄν ἐγώ αὔριο πεθάνω, ποῦ θά πάω; Τό ἔχουμε σκεφτεῖ αὐτό; Εἴμαστε ἕτοιμοι ἀδελφοί μου; Ἔχουμε τακτοποιημένη τήν συνείδησή μας ἤ ἀκόμα μέσα μας μᾶς ἐλέγχει;... ~ Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης

Οι επτά μοναχοί που σταμάτησαν την επιδημία ~ άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Οι επτά μοναχοί που σταμάτησαν την επιδημία.

άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Στο χάρτη είχε δει ένα Πομακοχώρι που ονομάζεται "Μοναχοί" και ζήτησε από τους συνοδούς τους να το επισκεφτούν. Όταν έφτασαν εκεί, ο κόσμος τους πλησίασε φιλικά και έπιασαν συζήτηση. 

Ο άγιος Παΐσιος τους ρώτησε για ποιον λόγο ονομαζόταν έτσι το χωριό τους και ένας ηλικιωμένος Πομάκος είπε: "Παλιά είχε πέσει επιδημία στο χωριό και πέθαιναν πολλοί. 

Μια μέρα ήρθαν επτά μοναχοί με μια εικόνα και αμέσως σταμάτησε το κακό. Από τότε το χωριό ονομάστηκε "Μοναχοί". 

Ακούγοντας αυτά ο χότζας, που ήταν και δάσκαλος και πρόεδρος του χωριού, μάλωσε τον Πομάκο γι' αυτό που είπε. Έπειτα στράφηκε στον άγιο Παΐσιο και με επιθετικό τρόπο του είπε να φύγει από το χωριό.

Οι επτά μοναχοί που σταμάτησαν την επιδημία. 

άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Από τη φίλη και εν Χριστώ αδερφή Αναστασία.

«Ποτέ δεν φοβόταν τόσο πολύ ο άνθρωπος την φτώχεια, την αρρώστια και τον θάνατο όσο τα φοβάται τώρα που δεν φοβάται τον Θεό…»

~ κυρ Φώτης Κόντογλου

Σχόλιο Λόγος Φωτός: Ὁ ἄνθρωπος λοιπόν ἔχει δύο κέντρα γνώσεως. Δύο γνωστικά κέντρα: Τό κέντρο τῆς καρδιᾶς, μέ τό ὁποῖο διά τοῦ νοῦ του γνωρίζει τόν Θεό. Τό κέντρο τοῦ ἐγκεφάλου, πού μέ τή λογική γνωρίζει τό περιβάλλον.

Πήγαιναν γιά παράδειγμα οἱ ἄνθρωποι στόν Ἅγιο Πορφύριο ἤ στόν Γέροντα Παΐσιο καί, πρίν ποῦνε τήν ἐρώτηση, ἐκεῖνοι τούς ἔλεγαν τήν ἀπάντηση στό πρόβλημά τους. Πῶς γινόταν αὐτό; Ἀκριβῶς ἐπειδή εἶχαν μέσα τους τή νοερά προσευχή, τή νοερά ἐνέργεια καί τό διορατικό χάρισμα...

Δέν τά ἔχει δώσει μόνο στούς ἁγίους· σέ ὅλους τά ἔχει δώσει. Γιατί ὅμως δέν τά ἔχουμε ἐμεῖς φανερά κι ἐνεργά; Διότι ὑπάρχει αὐτός ὁ σκοτισμός τῆς ψυχῆς ἀπό τίς ἁμαρτίες καί τά πάθη...

'Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά θεραπευτεῖ ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Νά θεραπευτεῖ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, πού εἴπαμε πώς εἶναι ἡ κύρια δύναμη τῆς ψυχῆς. Καί τί σημαίνει θεραπεία; Νά ἀποβάλει τόν σκοτισμό. Νά ξεσκοτιστεῖ. Γιά νά μπορέσει νά δεῖ τόν Θεό.'' ~ - Ὁμιλία Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου εις την Πατερική Θεολογία, π. Ἰωάννη Ρωμανίδη.

Εἶναι λάθος ἡ ἰδέα, πού καλλιεργήθηκε ὅτι καλός χριστιανός εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος κάνοντας καλές πράξεις, γίνεται λίγο καλύτερος κάθε ἡμέρα καί ὅτι αὐτό εἶναι χριστιανική ζωή...

Πρέπει νά ἐπανεξετάσουμε καί νά ἐπαναπροσδιορίσουμε μέσα μας τί πιστεύουμε γιά τόν Θεό, πῶς νομίζουμε ὅτι σωζόμαστε, τί σημαίνει γιά μᾶς μετάνοια, τί σημαίνει γιά μᾶς πνευματική ζωή;...Ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «ὁ καρπός τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια». Τά ζῶ αὐτά ἐγώ;...

Βιώνουμε τή χαρά καί τήν πληρότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἔχει πεῖ ὁ Θεός ὅτι θά ἔχουμε ὡς καρπό;...Μήπως ἔχω πάρει τή ζωή μου λάθος καί τήν πνευματική μου ζωή λάθος καί τόν τρόπο ποῦ ζῶ μέσα στήν Ἐκκλησία λάθος;...

" Ὅ,τι ἰσχύει γιά τό σῶμα, πού πηγαίνεις δηλαδή στόν γιατρό καί σοῦ λέει ὅτι πρέπει νά πάρεις ἀντιβίωση, νά φύγει τό μικρόβιο, γιά νά λειτουργήσουν τά μάτια σου καί νά δεῖς, τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν ψυχή. Θά πρέπει ὁ ἄνθρωπος νά πάρει πνευματική ἀντιβίωση, νά μετανοήσει. Τότε τά μάτια τῆς ψυχῆς θά καθαρίσουν καί θά δεῖ πάλι τό φῶς, τόν Θεό...." ~ Ιερομ. Σάββας Αγιορείτης

Διαβάστε περισσότερα για το πώς φωτίζεται ο νους του ανθρώπου μες την Εκκλησία.

«Ἔχουσιν οὗτοι τούς οἴκους, ἡμεῖς τόν ἔνοικον»... ~ Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

«Πήραν τους ναούς, εμείς όμως έχομε αυτόν που κατοικεί στον ναό, και κατοικεί μέσα μας».

πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου

«Δεν ξέρω τι μέρες έρχονται. Επιμένω πάρα πολύ. Μην νομίσετε ότι θα διακοπεί η λατρεία του Θεού. Όπως συνέβη στην Κωνσταντινούπολη κάποτε, όταν οι αρειανοί κατέλαβαν όλους τους ναούς, και δεν είχε μείνει παρά μόνο ένας ναΐσκος. Αυτός της Αγίας Αναστασίας...

Τότε ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, εκφώνησε εκείνον τον περίφημο θεολογικό λόγο (Λόγος λγ’, "Προς Αρειανούς, και εις εαυτόν", παράγραφος ιε') περί θεότητος του Ιησού Χριστού, και είπε την περίφημη εκείνη φράση: «Ἔχουσιν οὗτοι τούς οἴκους, ἡμεῖς τόν ἔνοικον.»

«Ἔχουσιν οὗτοι τοὺς οἴκους, ἡμεῖς τὸν ἔνοικον· 

οὗτοι τοὺς ναοὺς, ἡμεῖς τὸν Θεόν· 

καὶ τὸ ναοί γενέσθαι Θεοῦ ζῶντος καὶ ζῶντες, 

ἱερεῖα ἔμψυχα, ὁλοκαυτώματα λογικὰ, 

θύματα τέλεια, θεοί διὰ Τρίαδος προσκυνουμένης. 

Οὗτοι δήμους, ἡμεῖς ἀγγέλους·

οὗτοι θράσος, πίστιν ἡμεῖς·

οὗτοι τὸ ἀπειλεῖν, ἡμεῖς τὸ προσεύχεσθαι·

οὗτοι τὸ βάλλειν, ἡμεῖς τὸ φέρειν·

οὗτοι χρυσὸν καὶ ἄργυρον,

ἡμεῖς λόγον κεκαθαρμένον»...

Είδατε; Είναι το πνεύμα του αγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Είναι το πνεύμα του αγίου αποστόλου Παύλου. Είναι το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Τους πήραν τους ναούς, αλλά αυτά όλα είναι σχήματα του παρόντος αιώνος. Πήραν τους ναούς, εμείς όμως έχομε αυτόν που κατοικεί στον ναό, και κατοικεί μέσα μας.

Αυτοί πήρανε… πήρανε… τα ντουβάρια. Τίποτε άλλο.

Βλέπετε, λοιπόν;...

Εμείς οι Έλληνες θεωρήσαμε μεγάλη συμφορά όταν χάσαμε την Αγία Σοφία. Ιδού. Ώδε η Αγία Σοφία. Δεν έχουμε βέβαια εκείνον τον ναόν. Ποιος δεν θα ήθελε να τον έχει!...

Τι θα λέγαμε όμως; Ότι θα στερηθούμε την Θεία Λειτουργία, επειδή χάσαμε τον ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη;...

Κι αν δεν είναι ο ναός αυτός, θα είναι μια παράγκα.

Κι αν δεν είναι μία παράγκα, θα είναι μια κατακόμβη, ένα δωμάτιο... 

Και αν δεν υπάρχει ούτε αυτό: Το δάσος!...

Η νύχτα, που θα σκεπάζει με τα πέπλα της, για να μη φαίνονται εκείνοι που λατρεύουν τον Θεό... 

Δεν μας εμποδίζει τίποτα να λατρεύουμε τον Θεό!

Επιμένω πάρα πολύ στο σημείο αυτό. Δεν ξέρω τι μέρες έρχονται. Επιμένω πάρα πολύ...

Μη νομίσετε ότι θα διακοπεί η λατρεία του Θεού.

Μη νομίσετε ότι θα διακοπεί ο λόγος του Θεού. O εμφανής θα διακοπεί, αναμφισβήτητα, αλλά ο κρυφός δεν θα διακοπεί ποτέ.

Μη νομίσετε, πως θα διακοπεί η πίστη μας, μην το νομίσετε ποτέ αυτό!

Ποτέ, ποτέ...

Γιατί ο λόγος του Θεού είναι ριζωμένος μέσα στις ανθρώπινες καρδιές, και ό,τι κι αν επικρατεί, ο λόγος του Θεού πάντοτε καρποφορεί»....

Απομαγνητοφώνηση: Φαίη.

«Ἔχουσιν οὗτοι τοὺς οἴκους, ἡμεῖς τὸν ἔνοικον».

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Πηγή: Τάς Θύρας

«Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, 

ἧς ἤκουσα παρὰ τῶν θείων λογίων, 

ἣν ἐδιδάχθην παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων, 

ἣν ἐδίδαξα κατὰ πάντα καιρὸν ὁμοίως, 

οὐ συμμορφούμενος τοῖς καιροῖς, 

καὶ διδάσκων οὐ παύσομαι, μεθ' ἧς ἐγεννήθην, 

καὶ ᾗ συναπέρχομαι»...

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Λόγος λγ’. Προς Αρειανούς, και εις εαυτόν. 

Παράγραφος ΙΕ')

Άγιε του Θεού πρέσβευε στον ηγαπημένο σου Χριστό, που τόσο αγάπησες 

και πόθησες στην επίγεια ζωή σου, για όλο τον ορθόδοξο κόσμο 

τον απανταχού διωκόμενο. Ενίσχυσε την πίστη μας και 

στερέωσε την ελπίδα στην καρδιά μας, για να μην 

αρνηθούμε τον Χριστό, τώρα που τα σύννεφα του 

Αντιχρίστου πυκνώνουν... 

Σχόλιο Λόγος Φωτός: Όταν ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει ότι έχουμε μέσα μας τον Ένοικον, εννοεί ότι έχουμε τον ίδιον τον Χριστό. Και πώς έρχεται ο Χριστός μέσα μας; Μας λέει ο απόστολος Παύλος ότι πραγματικός χριστιανός είναι αυτός που έχει ένοικο μες την καρδιά του τον ίδιον τον Χριστό.

Καὶ ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει στοὺς Ἐφεσίους ἔτσι: «Γιὰ τοῦτο λυγίζω τὰ γόνατά μου ἐμπρὸς στὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ· νὰ δώσει νὰ κραταιωθεῖτε μὲ τὸ Πνεῦμα Του στὸν μέσα ἄνθρωπο, γιὰ νὰ κατοικήσει ὁ Χριστὸς μὲ τὸ Πνεῦμα Του μέσα στὴν καρδιὰ σας»

Τί θὰ μποροῦσε νὰ γίνει σαφέστερο ἀπὸ τὴ μαρτυρία αὐτή; Σὲ ἄλλο σημεῖο λέει: «Τραγουδώντας καὶ ψάλλοντας στὸν Κύριο μέσα στὴν καρδιὰ σας». Ἀκοῦς; Μέσα στὴν καρδιὰ λέει.

Ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἐπιβεβαιώνει καὶ ὁ κορυφαῖος Πέτρος, λέγοντας: «Ὥσπου νὰ φέξει ἡ μέρα καὶ ὁ αὐγερινὸς ἀνατείλει στὶς καρδιὲς σας».

Ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ κάθε εὐσεβή, τὸ διδάσκει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο.

Ὁ Κύριος μᾶς διδάσκει τόν τρόπο ζωῆς ὥστε νά γίνουμε ἀληθινά μακάριοι, μετέχοντας στή δική Του ἄπειρη μακαριότητα. Ὁ τρόπος εἶναι ἡ μίμηση τῆς δικῆς Του ζωῆς καί ἡ ἕνωσή μας μαζί Του, ἡ ἕνωση τοῦ νοῦ μας, ἡ ἕνωση τῆς καρδιᾶς μας μέ Αὐτόν.

Γιά νά ἑνωθεῖ ὁ νοῦς μας, ἡ καρδιά μας μαζί Του θά πρέπει νά εἶναι καθαρά. Γιά νά καθαρισθοῦν θά πρέπει νά τά καθαρίσει ὁ Κύριος μέ τήν Χάρη Του.

Ἡ Θεία Χάρη μᾶς ἔχει δοθεῖ δωρεάν κατά τό Βάπτισμά μας, ἀλλά στούς περισσότερους ἀπό τούς βαπτισμένους παραμένει ἀνενεργή, θαμμένη κάτω ἀπό τά πάθη, στό βάθος τῆς καρδιᾶς.

Ὁ ἄνθρωπος πού θέλει νά καθαρισθεῖ θά πρέπει νά εἰσέλθει στήν καρδιά του, καί νά ἐπανεύρει- ἐπανανακαλύψει αὐτήν τήν κρυμμένη Θεία Χάρη. 

Για το πώς ενεργοποιείται η Θεία Χάρις μέσα στην καρδιά μας διαβάστε εδώ.

Η Πνευματική αντιμετώπιση της πανδημίας. ~ Mητροπ. Λεμεσού Αθανάσιος

 Η Πνευματική αντιμετώπιση της πανδημίας. 

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Βεβαίως ό,τι είναι δυνατόν από το δικό μας χέρι, ανθρωπίνως να πράξουμε, πρέπει να το κάνουμε. Και ευχαριστούμε τους υπευθύνους και επιστήμονες και πολιτικούς και κυβερνώντες, οι οποίοι μας διδάσκουν και μας δείχνουν πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη δυσκολία αυτή στην οποία βρισκόμαστε. Δεν παραγνωρίζουμε την δυσκολία της πραγματικότητας. 

Αλλά σίγουρα ως άνθρωποι της εκκλησίας έχουμε και έναν δικό μας τρόπο με τον οποίο κρίνουμε και αξιολογούμε και αξιοποιούμε τις περιστάσεις τις οποίες συναντούν κάθε φορά τη ζωή μας. Έτσι λοιπόν και αυτή την περίσταση και αυτήν την δυσκολία, θα την αντιμετωπίσουμε με όλα τα προβλεπόμενα ανθρώπινα μέσα, επιστημονικά και άλλα. 

Αλλά σίγουρα πάνω απ' όλα με την πίστη μας εις τον Χριστό, εις την Παναγία μας και στους αγίους της εκκλησίας μας. Και η εκκλησία πάντοτε στις δύσκολες ώρες μας διδάσκει και μας προτρέπει να προσευχόμαστε. Αυτή η κρίσις θα αντιμετωπιστεί και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με προσευχή. Χρειαζόμαστε πολλή προσευχή, πάρα πολύ προσευχή. Χρειαζόμαστε ανθρώπους, οι οποίοι να έχουν δύναμη προσευχής τέτοια που να μπορούν να ανατρέψουν τα δεδομένα του κόσμου όλου. 

Γιατί τελικά μόνο η προσευχή μπορεί να ανατρέψει την πορεία των γεγονότων. Τα υπόλοιπα είναι ανθρώπινα. Καλά είναι κι αυτά και ωφέλιμα, αλλά η προσευχή μπορεί πραγματικά σε στιγμή χρόνου να τα ανατρέψει όλα και να εξαφανίσει όλη αυτή τη δυσκολία. Η οποία όμως έχει και την καλή της πλευρά. Γιατί μας διδάσκει πολλά πράγματα. Μας διδάσκει την αδυναμία μας, την ματαιότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων. Μας διδάσκει ότι όλα όσα ζούμε γύρω μας είναι παρερχόμενα. 

Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το πρώτο ζήτημα και το πρώτο αίτημα το οποίο πρέπει να έχουμε είναι η Βασιλεία του Θεού. Όπως ο Κύριος μας λέγει στο άγιον Ευαγγέλιον, "Ζητείτε πρώτον την Βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα θα σας τα δώσει ο Χριστός, ο Κύριος της Δόξης". Πρέπει να ζητούμε τη Βασιλεία του Θεού. Αυτό είναι η πραγματική μας ανάγκη. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε όντως. Τα υπόλοιπα και αυτά χρειάζονται, αλλά ο Θεός ξέρει τις ανάγκες μας. 

Έτσι λοιπόν μας καλεί η Εκκλησία σε αγώνα προσευχής. Προσευχή η οποία να βγαίνει μέσα από μετάνοια και από ταπείνωση. Να μετανοήσουμε εμείς, για τις δικές μας προσωπικές αμαρτίες. Για τις αμαρτίες των αδερφών μας, για τις αμαρτίες του κόσμου όλου. Και να προσφέρουμε στο Θεό δύναμη προσευχής. Βγαλμένη μέσα από ταπεινή και μετανοούσα καρδία. Για να γίνει ίλεως ο Θεός και να ανατρέψει τον ρουν τον γεγονότων. Εάν προσευχόμαστε, τότε όλα θα ανατραπούν. Εάν δεν προσευχόμαστε, τότε θα ακολουθήσουν την ανθρώπινη πορεία, που δεν ξέρουμε ποια θα είναι και πώς θα εξελιχτεί. 

Οι εκκλησίες πάντως θα παραμείνουν ανοιχτές. Η λατρεία του Θεού δεν θα σταματήσει ουδέποτε. Οι ιερείς μας και όλοι μας θα είμαστε στη θέση αυτή, την οποίαν μας έταξε ο Θεός. Ως Ποιμένες της Εκκλησίας. Και θα προσφέρουμε τις προσευχές μας και τις ακολουθίες μας και την λατρεία του Θεού και την Θεία Ευχαριστία υπέρ όλου του κόσμου, υπέρ όλου του Αδάμ. Όποιος θέλει, μπορεί να έρχεται. Όποιος αισθάνεται δυσκολία ή αδυναμία ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να πράξει κατά τη συνείδησή του. Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε κανέναν άνθρωπο. Προσευχόμαστε υπέρ όλου του κόσμου, υπέρ όλου του Αδάμ, υπέρ όλου του ανθρωπίνου γένους. 

Θα διερωτηθεί κάποιος, θα πει: "Εμείς που ερχόμαστε στην εκκλησία, δεν θα αρρωστήσουμε;" Θα αρρωστήσουμε και θα πεθάνουμε. Ποιος μας είπε ότι θα μείνουμε για πάντα σε αυτόν τον κόσμο; Ηθέλαμεν τον κορονοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα πεθάνουμε; Ηθέλαμεν τον κορονοϊό να μας πει ότι μια μέρα θα αρρωστήσουμε; Οι άγιοι σαράντα Μάρτυρες τι είπαν; "Ποιήσομεν την ανάγκη, φιλοτιμίαν". Αφού μια μέρα θα πεθάνουμε, που θα πεθάνουμε, ας πεθάνουμε τουλάχιστον τίμιοι με τον εαυτό μας και ενώπιον του Θεού ευάρεστοι.

Και ας έχουμε μνήμη θανάτου. Που ο άγιος Νεόφυτος, ο συμπατριώτης μας, έλεγεν ότι: "Αγαθόν υπέρτερον παντός αγαθού, Θεού φόβος και μνήμη θανάτου". Να μας ενθυμίζει την έξοδό μας από αυτόν τον μάταιο κόσμο. Και την παράστασή μας ενώπιον του Θεού. Τι μας προσφέρει η εκκλησία; Την αφοβία, την νίκη κατά του φόβου του θανάτου. Τον βιολογικό θάνατο θα τον περάσουμε όλοι ανεξαιρέτως. 

Τον πνευματικό θάνατο όμως, δεν θα τον περάσει ο άνθρωπος που πιστεύει στο Θεό. "Ο πιστεύων εις Εμέ, θάνατον ου μή θεωρήσει εις τον αιώνα", λέγει ο Κύριος. Αυτός που πιστεύει σε μένα, δεν θα δει θάνατο ποτέ. Βιολογικό σίγουρα, αλλά πνευματικό όχι. Και μόνο αυτός ο θάνατος μας φοβίζει: Ο πνευματικός θάνατος. Ο αιώνιος χωρισμός μας από τον Δεσπότη Χριστό. Αυτό μας τρομάζει. Δεν τον θέλουμε, δεν τον επιδιώκουμε. Τον απευχόμεθα, γιατί είναι αιώνιος χωρισμός και αιώνιος θάνατος. 

Ο βιολογικός θάνατος είναι άχρι καιρού. Είτε είμαστε άγιοι είτε είμαστε αμαρτωλοί, θα διέλθομε την πύλη του βιολογικού θανάτου. Αλλά πορευόμαστε προς το Πάσχα, στην Ανάσταση του Χριστού. Που επάτησε τον θάνατο, που κατήργησε τον φόβο του θανάτου. Που θα ακούσουμε την νύχτα της Αναστάσεως: "Μηδείς φοβείσθω θάνατον. Ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος". Κανείς να μην φοβάται τον θάνατο. Γιατί μας ελευθέρωσε από τον φόβο του βιολογικού θανάτου, ο θάνατος του Σωτήρος. Ο θάνατος απέθανε. Δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχει ζωή αιώνιος. Υπάρχει Χριστός που είναι Βασιλεία του Θεού εις τους αιώνας των αιώνων. 

Με αυτή την πίστη, θα πορευθούμε μέσα σε αυτή τη δυσκολία, που έχουμε μπροστά μας. Χωρίς πανικούς, χωρίς φοβίες, χωρίς ανθρώπινους λογισμούς. Θα βαδίσουμε επικαλούμενοι την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ξέρουμε ότι η ζωή μας σε αυτόν τον κόσμο έχει ημερομηνία λήξης. Αλλά ξέρουμε ότι είναι και ένα πέρασμα από τα μάταια πράγματα στα αιώνια. Στην αιώνια Βασιλεία του Θεού. 

Εξάλλου αυτές οι κρίσεις, κρίνουν την πίστη μας, την ζωή μας, τους λογισμούς μας. Κρίνουν την σχέση μας με τον Θεό Πατέρα μας. Να δίνουμε τη ζωή μας και τη δύναμή μας και τον χρόνο μας εις έργα μετανοίας, προσευχής και λατρείας του Θεού. Η Εκκλησία θα παραμένει προσευχομένη και λατρεύουσα τον Ζώντα Θεό, χωρίς να υπολογίσει οιανδήποτε ανθρώπινη παρόρμηση ή οιανδήποτε ανθρώπινη ιδιοτέλεια. 

Με αυτόν τον λόγο θα μας δώσει την ελπίδα ότι ο Θεός είναι πάνω απ' όλα. Όχι για να περιφρονήσουμε τα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά για να νικήσουμε τον φόβο του θανάτου, που έξω βάλλει την αγάπη. Και η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβο. Ο αγαπών τον Θεό, δεν φοβείται τίποτα. Δεν τον σκιάζει καμιά δυσκολία του κόσμου. Γιατί η αγάπη του Θεού νικά τον φόβο και μας δίνει την αίσθηση της αιώνιας ζωής.

Εις την Ιεράν Μητρόπολή μας, στον μητροπολιτικό ναό και σε άλλους ιερούς ναούς, κάθε Πέμπτη απόγευμα, πριν ή μετά το Μεγάλο Απόδειπνο, θα τελείται το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου εις ίασιν ψυχής και σώματος. Θα μας προσφέρει η Εκκλησία φάρμακο ζωής αιωνίου, που θα θεραπεύει και την ψυχή μας και το σώμα μας. 

Μαζί με τα βιολογικά και χημικά και ανθρώπινα φάρμακα, η Εκκλησία θα μας προσφέρει το αγιώτατο μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου, οτιδήποτε ήθελε έρθει μπροστά μας: Και η ζωή και ο θάνατος. Και τα δύο είναι ενώπιόν μας και εμείς με την πίστη του Θεού και με την παρουσία του Χριστού στην καρδιά μας, θα αξιοποιήσουμε την παρούσα ζωή εις κέρδος και ωφέλεια ψυχική, αλλά και τον θάνατο εις ζωή αιώνιον. 

"Τεθανάτωται ο θάνατος, θανάτω του Χριστού", όπως λένε οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Ας έχουμε ελπίδα εις τον Χριστό. Ας επικαλούμαστε την Υπεραγία Θεοτόκο τη Μητέρα μας, τους αγίους Πατέρες μας και να βαδίσουμε τον δρόμο μας με πίστη και ειρήνη και να δώσουμε και παρηγοριά στους αδερφούς μας. 

Σκεφτείτε πόση απελπισία, πόση φοβία, πόση ανασφάλεια, πόση δειλία υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων, που δεν έχουν φως Θεού εις την ζωήν τους. Είναι πραγματικά τραγωδία η ζωή μας χωρίς τον Θεό. Είναι τραγωδία η ζωή μας χωρίς την αγίαν μας Εκκλησία. Χωρίς Χριστό, δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Χωρίς το φως του Χριστού, το σκότος είναι αβάσταχτο. 

Γι' αυτό καλούμαστε όλοι εμείς, που πιστεύουμε εις τον Χριστό, και επικαλούμαστε το Πανάγιον Όνομά Του, να γίνουμε φορείς ελπίδας, χαράς, ειρήνης, ηρεμίας, ησυχίας και γενναιότητας στις καρδιές των αδερφών μας, επικαλούμενοι εις πάντας την παρουσία και την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν...

 Η Πνευματική αντιμετώπιση της πανδημίας. 

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Απομαγνητοφώνηση: Παπαποστόλου Λαμπρινή 

για Λόγος Φωτός

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος... ~ Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος.

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Αγαπητοί μου ή τώρα ή πιο αργά θα ξεκινήσει κάποιος πόλεμος, ο χριστιανός όμως πρέπει να είναι πάντα έτοιμος ν’αντιμετωπίσει το θάνατο. Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Αυτό σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό...

Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Κι αυτό επειδή ο Θεός τους έκλεισε τα αυτιά για να μην ακούνε και τα μάτια για να μη βλέπουν (βλ.προφήτη Ησαία). Κι αυτό επειδή έχουν πωρωθεί στα πάθη.

Θυμάμαι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που πολεμούσα στην πρώτη γραμμή τον εχθρό βλέποντας το θάνατο κατάματα. Λίγα χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές οι χωριάτες γλεντούσαν και έπιναν. Πέθαιναν με τη βότκα κάτω από το κρεβάτι. Ήταν μία τρέλα. Γλένταγαν και κανείς δε σκεφτόταν να γλυτώσει τη ψυχή του έστω και την ενδεκάτη ώρα. 

Και τώρα το ίδιο σκέφτονται. Προτιμούν να γλεντήσουν και να διασκεδάσουν, παρά να σκεφτούν το θάνατο. Όπως λέει και η Γραφή ο καθένας είναι αλυσοδεμένος από κάποιο πάθος. Και όταν θα μας βρει το κακό, τότε δεν θα έχουμε τη δύναμη να μετανοήσουμε. Ο καθένας προσπαθεί να ικανοποιήσει το πάθος του. Οι καρδιές έχουν πετρώσει. 

Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του, δεν θα

 βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών.

Ο Θεός μας στέλνει σημάδια για να έλθουμε »εν εαυτώ» και να μετανοήσουμε. Να πάμε στους πνευματικούς για να εξομολογηθούμε, να κοινωνήσουμε με το σώμα και το αίμα του Χριστού για να πάρουμε δύναμη.

Τον καιρό των διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να μαζευτούν γύρω από τους ιερείς τους. Εκεί που βρίσκετε ένα αντιμήνσιο και ένας ιερέας για να τελέσει την λειτουργία, εκεί είναι και η εκκλησία. Έχουμε ως παράδειγμα τον διωγμό του περασμένου αιώνα όπου οι ιερείς πήγαιναν στα βουνά και στα χωριά με ένα αντιμήνσιο και τα λειτουργικά σκεύη στην πλάτη...

Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. «Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς. Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς την δύναμη για να υπομείνουν στην πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό, κάτω από την σκέπη και την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Επίσης, είναι ανάγκη να λένε την Ευχή στον Ιησού και να προσεύχονται στην Παναγία, λέγοντας: Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς ή Τη Υπερμάχω Στρατηγώ.

Οι σύντομες αυτές προσευχές μάς ένωσαν μέσα στην φυλακή και έτσι μπορέσαμε να αντέξουμε τον διωγμό του κομμουνιστικού καθεστώτος, χωρίς να υποταχθούμε στο κόκκινο θερίο. Όμως αυτά είναι για τους χλιαρούς χριστιανούς, διότι οι ένθερμοι είναι πάντοτε έτοιμοι - δεν περιμένουν τον καιρό του διωγμού ή του πολέμου για να επιμεληθούν τα της ψυχής τους!... 

Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει 

ένας πόλεμος ή ένας διωγμός... 

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος, προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του,για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο. Ο γνήσιος χριστιανός δεν ζει με φόβο και αγωνία για το πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα πέσει μία βόμβα στο κεφάλι του. 

Αναζητεί τρόπους να θυσιάζεται περισσότερο 

για τον πλησίον του και για τον Θεό...

Ο αληθινός χριστιανός αναζητεί μέσα του την Βασιλεία των Ουρανών και δεν φοβάται τίποτε στην εφήμερη τούτη ζωή. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός είναι ανάσταση. Ούτως ή άλλως, η ζωή μας είναι στα χέρια του Θεού και μόνον Εκείνος γνωρίζει το τέλος του ανθρώπου. Επομένως, ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν, όπως είπε ο Σωτήρας μας. (πβ. Ματθ.24,6 και Μαρκ. 13,7) 

Φόβο θα έπρεπε να έχουμε για το γεγονός 

ότι οι ψυχές μας δεν είναι έτοιμες να συναντήσουν 

τον Χριστό...» 

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος.

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Από το βιβλίο «Ζωή θυσιαζόμενης αγάπης» 

σελ.80-81, Εκδόσεις ΑΘΩΣ

Πηγή: Τρελογιάννης

Ο φόβος ως υπερ-εργαλείο χειρισμού των κοινωνιών...

Ο ΦΟΒΟΣ ΩΣ ΥΠΕΡ-ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

πατρός Πορφυρίου Αλεξάνδρου

Ὁ ἐγκέφαλος τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τρισυπόστατος.

Ὑπάρχει ὁ ἀνώτερος ἐγκέφαλος (φλοιός) ὅπου διεκπεραιώνονται οἱ «λεπτές» λειτουργίες σκέψης καί αἰσθήματος, τό Βασίλειο τῆς Λογικῆς καί τοῦ Ἰδεαλισμοῦ.

Ὑπάρχει ὁ διάμεσος ἐγκέφαλος (μεσεγκέφαλος), τό κέντρο τῶν πιό ἁπλῶν νοητικῶν καί συναισθηματικῶν διεργασιῶν, τοῦ μίσους, τῆς ζήλειας, τῆς ἀγάπης, τῶν αἰσθήσεων καί τῶν αἰσθητηρίων.

Καί ὑπάρχει καί ὁ ἑρπετοειδής ἐγκέφαλος (προμήκης μυελός), ὅπου ὑπάρχουν οἱ ἀρχέγονοι αἰσθητήρες τῶν βασικῶν ἐνστίκτων, σέ ζωώδες ἐπίπεδο: γιά παράδειγμα ὁ συναγερμός τοῦ ὅποιου κινδύνου καί ὁ κτηνώδης φόβος, ἐδῶ ἑδράζονται καί ἀφετηριοποιοῦνται.

Τί σημαίνει «κτηνώδης φόβος»;...

Εἶναι ὁ φόβος πού νιώθει ὁ χοῖρος, ὅταν τόν κεντάει ὁ χοιροτρόφος μέ τήν ἡλεκτροφόρο ράβδο χειραγώγησης -καί μέσα στόν τρελλό του αὐτό φόβο, εἶναι πρόθυμος νά πάη ὅπου ὁ παντοδύναμος χοιροτρόφος-χειραγωγός τόν ὁδηγεῖ.

Ἀκόμη καί στό σφακτήριο...

Ἀναζητοῦσε ἡ Νέα Τάξη μετά μανίας, αὐτήν τήν πολυπόθητον ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΟ ΡΑΒΔΟ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ, αὐτό τό παντοδύναμο ὑπερ-ἐργαλεῖο, πού θά τῆς ἔλυνε τά χέρια στήν καθοδήγηση τῶν κοινωνιῶν.

Προετοίμασε τό πεδίο, κατ᾽ ἀρχην ἀγελαιοποιώντας τίς κοινωνίες, ἐξαφανίζοντας τίς ἐθνικές, ἰδεολογικές, καί ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ διαφορές, ὥστε νά ἔχη ΜΙΑ καί ΕΝΙΑΙΑ μάζα νά κατευθύνη.

Πῶς τό κατάφερε; Ἐξαχρείωση τῶν ἠθῶν, κατακρημνισμός τῶν ἰδεῶν καί τῶν συμβόλων, οἰκουμενοποίηση τῆς θρησκείας, διασπορά τῆς διεθνοῦς τρομοκρατίας, καθολική οἰκονομική κρίση, μέ ἕνα λόγο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.

Ἐν τέλει, εἶχε στά χέρια της τήν ΑΓΕΛΗ.

Ἔμενε τό ἡλεκτρικό ραβδί...

Αὐτόν ἀκριβῶς τόν ρόλο, ἦλθε νἀ ἐκπληρώση ἡ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ Sars-CoV19.

Κυττάξτε πῶς, ἀρχίζοντας ἀπό τόν ἀνώτερο ἐγκέφαλο τῶν ἀνθρώπων κατέστρεψε τόν ἰδεαλισμό, ἐν συνεχείᾳ προχωρώντας στόν μεσεγκέφαλο ἑνοποίησε τόν τρόπο σκέψης καί ἀντίδρασης καί τέλος, φθάνοντας στόν ἑρπετοειδή ἐγκέφαλο ἔθεσε σέ συναγερμό τόν κτηνώδη φόβο τῆς ἐπιβίωσης!

Πλέον ὡς γαλαντόμος καί πολύπειρος χοιροτρόφος, καθοδηγεῖ τήν ἀγέλη τῶν χοίρων, ὄπου θέλη, ὅπως θέλη: κιβωτισμένος περιορισμός, ἀποξένωση, ἀπέχθεια τοῦ πλησίον, αὑτάρεσκη περιχαράκωση, ἔλεγχος τοῦ χρήματος και τῶν ἀγαθῶν καί τέλος...

Σᾶς φύλαξα τό καλύτερο γιά τό τέλος...

ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΗ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΕΙΝ!...

Τό καταλάβαμε καλά;

Ὄμορφα, βολικά, ἀναίμακτα, σάν νά γλιστρήσαμε μέσα σέ βαζελίνη, ξυπνήσαμε ἕνα πρωί τοῦ Μαρτίου 2020 καί εἴμαστε πλέον ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ!...

Εἴμαστε, ζοῦμε, σκεπτόμεθα, κινούμεθα, ΥΠΑΚΟΥΟΥΜΕ, ΣΑΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΚΕΝΤΩΜΕΝΑ ΑΠΌ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΑΒΔΙ!...

Καί μέσα σέ αὐτήν τήν γενική γουρουνοποίηση, ἐκδιώξαμε καί τόν Θεό, ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΔΥΝΑΜΕΝΟ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΗ, Τόν ἐκδιώξαμε στά Οὐράνια Δώματα, Τόν ἀπομονώσαμε, κλείσαμε τίς θύρες τῶν Ναῶν Του, γιά νά μήν μᾶς ...κολλήση!...

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΟΛΛΗΣΗ Ο ΘΕΟΣ, ΤΟΝ ΔΙΩΞΑΜΕ!!!

Καί μάλιστα μέ φαρδιά πλατειά τήν τζίφρα τῶν Κληρικῶν Του!...

Συνειδητοποιοῦμε τί κάναμε;...

Πάντοτε στήν πορεία τῆς ἀνθρωπότητας, τοὒ Ἔθνους μας, τοῦ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΜΑΣ!... 

Στίς στιγμές τῆς ἀνάγκης ΓΕΜΙΖΑΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, ΔΕΝ ΑΔΕΙΑΖΑΝ!...

Φιμώσαμε τήν μεσίτρια τοῦ Γένους τῶν Ἀνθρώπων, τήν Μάνα τήν Γλυκειά, τήν Παναγία μας, καθώς ἐσίγησαν ΑΠΑΙΣΙΑ οἱ Ναοί τά Παρασκευιάτικα δειλινά τῆς Τεσσαρακοστῆς, αὐτά τά δειλινά πού τόσο γλαφυρά ὕμνησε ὁ Παπαδιαμάντης μας, ἐσίγησαν οἱ Χαιρετισμοί τῆς ΜΑΝΑΣ ΜΑΣ!...

Ἐσίγησε ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος, τόν ὁποῖον οἱ πρόγονοί μας ἀφιέρωσαν στήν Παναγία μας... 

Πότε; Σέ στιγμή χαρᾶς;...

Ὄχι! Σέ στιγμή ἀπειλῆς, ὄχι τυχαίας ἀπειλῆς, ἀλλά θανάτου πικροῦ, ὄχι τοῦ  πιθανολογούμενου κατά ποσοστό 2% (...) ἀλλά, τοῦ ΒΕΒΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (πνευματικού θανάτου της ψυχής)!... 

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑΜΕ ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ;...

Ο ΦΟΒΟΣ ΩΣ ΥΠΕΡ-ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

πατρός Πορφυρίου Αλεξάνδρου

Απόσπασμα κείμενο του πατρός Αλεξάνδρου

που βρίσκεται δημοσιευμένο στο διαδίκτυο.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ πατώντας εδώ.

{Η Ἐκκλησία δέν δεσμεύεται ἀπό κανέναν στό νά λέγη τήν ἀλήθεια, οὔτε καί ἀπό τόν νόμο... Κατά τήν διάρκεια τῆς εἰδωλολατρικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Πατέρες, καί οἱ Μάρτυρες, θυσία­σαν τήν ζωή τους γιατί δέν ἤθελαν νά ἐφαρμόσουν τούς νόμους τοῦ Κράτους, πού εἶναι ἀντίθετοι μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ...} 

~ Μητρ. Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος

''Απειλείται, όχι μόνο η Πίστη, αλλά και το ίδιο το Έθνος. Η ενότητα του Έθνους είναι ο εκκλησιαστικός χώρος. Είναι μόνιμη προσπάθεια της Ευρώπης, να διαλυθεί ο Ελληνισμός...Υπάρχει άσπονδο μίσος, από τη μεριά της φραγκικής και τευτονικής Ευρώπης εναντίον της Ορθοδοξίας, επειδή είναι το μόνο διαφοροποιητικό στοιχείο του Έθνους μας από τη Δύση...''

~ άγιος πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

''Από τώρα και στο εξής, το πρόβλημα θα είναι οι Δεσποτάδες μας. Ποιά πίστη έχουν...''

~ π. Ιωάννης Ρωμανίδης †

Όταν παραβαίνει ένας άνθρωπος μια εντολή του Ευαγγελίου, ευθύνεται μόνον αυτός... Όταν όμως κάτι που αντίκειται στις εντολές του Ευαγγελίου γίνεται από το κράτος νόμος.. (...) ''Τότε έρχεται η οργή του Θεού σε όλο το έθνος, για να παιδαγωγηθεί...''

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

"Σχεδιάζεται μια παγκοσμιοποίησις όχι μόνο χωρίς Χριστό αλλά και κατά του Χριστού... Το υπερκράτος, η υπεροικονομία, η υπερθρησκεία δεν θα υπηρετούν τον Χριστό και τον άνθρωπο, ως εικόνα του Θεού, αλλά τον αντίχριστο και όσους προσκυνήσουν τον αντίχριστο...

Σ΄ αυτήν τη παγκοσμιοποίηση, οι διάφοροι θεσμοί θα αφαιρούν τις ελευθερίες των ανθρώπων προκειμένου οι άνθρωποι να γίνουν πιόνια στα χέρια των ισχυρών της γης... Κάτι τέτοιο άρχισε να γίνεται και στην πατρίδα μας, όπου θεσμοί έξωθεν ερχόμενοι επιβάλλονται στον λαό μας..."

~ ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, Αρχ. Γεώργιος Καψάνης

"Ἂν µᾶς ἒλεγε κανείς αὐτήν τήν "ἐλευθερίαν" ὁπού γευόµαστε, θά περικαλούσαµεν τόν Θεόν, νά µᾶς ἀφήσει εἰς τούς Τούρκους ἂλλα τόσα χρόνια, ὃσο νά γνωρίσουν οἱ ἂνθρωποι

τί θά εἰπεῖ πατρίδα, τί θά εἰπεῖ θρησκεία, τί θά εἰπεῖ φιλότιµο, τί ἀρετή, τί τιµιότης. Εἲθε νά µᾶς λυπηθεῖ ὁ Θεός. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο...

Εκείνος ποτέ δε μας τό κρυψε πως μας λογάριαζε για σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει τις ψυχές μας..."

~ στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης και άγιος Κοσμάς Αιτωλός 

400 χρόνια πριν με τη Χάρη του Θεού αποτυπώνουν με ακρίβεια 

την σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε.

"Μεγαλύτερη πράξη εὐθύνης αὐτήν τήν στιγμή, εἶναι ἡ Προσευχή!

Διότι μόνο μιά ἀνώτερη δύναμη, μπορεῖ νά μᾶς ἀπαλλάξη ἀπό τό κακόηθες μελάνωμα τῆς Νέας Τάξης καί τά παράγωγα αὐτῆς, μικρόβια, ἰούς, μολύνσεις, λοιμώξεις, ἐπιδημίες καί ὅ,τι ἄλλο συνιστᾶ τήν ἡλεκτροφόρο ράβδο χειραγώγησής τους!

Μόνον ὁ Θεός, μπορεῖ νά παρηγορήση, νά προστατεύση καί ἐν τέλει νά θεραπεύση!

Αὐτόν τόν Θεόν τόν Μέγα, τόν Ἱατρό καί Ἐλεήμονα, δέν θά τόν βγάλω ἀπό τήν ζωή μου οὔτε καί θά Τοῦ κλείσω τίς πόρτες, γιά ὅσο ζῶ καί ἀναπνέω, ὅσους ἐπιδέξιους φετφάδες (*φετφάς= διάταγμα) καί ἄν μοῦ παρουσιάσουν, ἈΜΗΝ!..."

~ πατήρ Πορφύριος Αλεξάνδρου

Σέβομαι τήν ὕλη καί τήν προσκυνῶ, ὡς κτίσμα γεμάτο θεία ἐνέργεια καί χάρη, ἐπειδή μέσω αὐτῆς συντελέστηκε ἡ σωτηρία μου ~ ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ

 Πόσο εἶναι ἁγιασμένος ὁ χῶρος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας;

τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ

Ἐπειδή ἔχουμε χάσει τά αὐγά καί τά πασχάλια ὡς πρός τό κατά πόσο εἶναι ἁγιασμένος ὁ χῶρος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀπάντηση εἶναι μία καί μοναδική ἀπό τό στόμα τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ:

«Σέβομαι, λοιπόν, τήν ὕλη καί τή θεωρῶ σάν κάτι ἱερό καί τήν προσκυνῶ, ἐπειδή μέσω αὐτῆς συντελέστηκε ἡ σωτηρία μου· καί τή σέβομαι ὄχι ὡς Θεό, ἀλλά ὡς κτίσμα γεμάτο θεία ἐνέργεια καί χάρη.

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη τό ξύλο τοῦ σταυροῦ τό τόσο χαριτωμένο καί μακαριστό;

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη τό σεπτό καί ἅγιο ὄρος, ὁ τόπος τοῦ Γολγοθά; 

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη ἡ πέτρα πού δώρισε τή ζωή, ὁ ἅγιος τάφος, ἡ πηγή τῆς ἀνάστασής μας;

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη ἡ μελάνη καί τά δέρματα τῶν Εὐαγγελίων;

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη ἡ ζωογόνα τράπεζα πού μᾶς χορηγεῖ τόν ἄρτο τῆς ζωῆς;

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη τό χρυσάφι καί τό ἀσήμι, ἀπό τά ὁποῖα κατασκευάζονται σταυροί καί ἅγιες εἰκόνες καί ποτήρια;

• Πράγματι, δέν εἶναι ὕλη πάνω ἀπό ὅλα τό σῶμα τοῦ Κυρίου μου καί τό αἷμα Του;

Λοιπόν, ἤ πρέπει νά παύσεις νά σέβεσαι καί νά προσκυνᾶς ὅλα αὐτά ἤ νά παραδεχτεῖς τήν ἐκκλησιαστική παράδοση καί τήν προσκύνηση τῶν εἰκόνων τοῦ Θεοῦ καί τῶν φίλων του πού δέχονται ὡς δῶρο πάνω τους τό θεῖο πνεῦμα».

 Πόσο εἶναι ἁγιασμένος ὁ χῶρος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας;

τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ

(Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Πρός τούς διαβάλλοντας τάς ἁγίας εἰκόνας 2, 14

μτφρ. Ν. Ματσούκα, ἔκδ. Πουρνάρα, Θεσ/νίκη 1988 σ. 277-79.)

Πηγή: Εστία Πατερικών Μελετών ~ Όρθρος

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η 

Ἐν ὄψει τῆς δοκιμασίας πού διέρχεται ἡ ἀνθρωπότητα ἀπό τή λοιμική 

ἀσθένεια τοῦ λεγομένου "κορονοϊοῦ.

Σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι τή Δευτέρα 23/3 καί ὥρα 19:00 

στόν Ἱ. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου,

θά τελεσθεῖ παράκληση μετά σχετικῆς 

ἀναφορᾶς στό καυτό αὐτό θέμα.

Πηγή: Όρθρος